Είστε εδώ

Η ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ 1885

Αγροτικό Μυθιστόρημα. Πρωτοδημοσιεύεται το 1885. Μεταφράστηκε σε 10 ξένες γλώσσες. Ο Δροσίνης, την Αμαρυλλίδα του την εμπνεύστηκε στον Πύργο των Γουβών, στο κτήμα της οικογένειας προίκα της μητέρας του, που βρίσκεται στη Βόρεια Εύβοια. Στο διπλανό χωριό των Γουβών, το "Κορμπάτσι" (σημερινό Αρτεμίσιο) ζούσε ο Ελβετός Rudolf von Wild με την οικογένειά του και με την ανηψιά του Helen Weiss. Η μόρφωση, η καλλιέργεια, η αγάπη στη φύση και στην Ελλάδα, χαρίσματα της Helen, μιας ταλαντούχας ζωγράφου, ήταν τα πρώτα κεντρίσματα για να αναζητήσει ο Δροσίνης, να πλάσει την ιδανική γυναίκα. Στο μυθιστόρημά του "Η Αμαρυλλίς", πρωταγωνίστρια είναι μια πανέμορφη νεαρή γυναίκα γεμάτη προτερήματα μορφωμένη, καλλιεργημένη, που αγαπάει τα παιδιά και την Ελλάδα, που μένει πιστή στον άντρα της. Η Αμαρυλλίδα γίνεται το «άπιαστο» όνειρο του Δροσίνη, που στο τέλος της ζωής του γράφει: «Αγάπη στην αρχή ήρθες πολύ νωρίς και τώρα πολύ αργά».
Όταν στα πενήντα του χρόνια συνάντησε την Αικατερίνη Τυπάλδου την ΑΘΑΝΑΤΗ ΦΙΛΗ (όπως την αποκαλούσε πάντα) έγραψε: «Αυτή είναι η Αμαρυλλίς μου. Κρίμα που ανήκει σ’ άλλον».
Το βιβλίο αγαπήθηκε πολύ από τους βιβλιόφιλους.
Ο Δροσίνης γράφει: «Κάθε αναγνώριση κι εκτίμηση των έργων μου από τη Γαλλία, τη δεχόμουν με ξεχωριστή ευχαρίστηση. Αν και είχε μεταφρασθή η Αμαρυλλίς μου στις κυριότερες Ευρωπαϊκές γλώσσες, η Γαλλική μετάφρασή της στις Annales και ύστερα στη Νέα Βιβλιοθήκη του Delagrave, μου φάνηκε σαν τελειωτική επικύρωση κάποιας αξίας του νεανικού μου ειδυλλίου. Μεταφρασμένο σαράντα χρόνια μετά από τότε που γράφτηκε, το χαρακτήριζεν η Διεύθυνση των Annales "Μικρό Αριστούργημα γεμάτο ειδυλλιακή χάρη και δροσιά" και μ' όλη την παγκόσμια κυκλοφορία του περιοδικού, το κατάστημα Delagrave το έκρινεν άξιο να πάρη θέση στις εκδόσεις του, κοντά σε έργα του Ντίκενς, του Σκώτ, του Μεριμέ και άλλων".
Σκόρπια φύλλα της ζωής μου Τόμος Δ΄ σ. 303.

Στο Μουσείο υπάρχουν: 5 εκδόσεις της Αμαρυλλίδος και τέσσερις μεταφράσεις της. (Γαλλικά, Ιταλικά, Αγγλικά, Σουηδικά).