Είστε εδώ

ΣΥΛΛΟΓΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Βιβλίο με εικόνες Αθήνα Σ.Ω.Β. 1905

Στην εισαγωγή του βιβλίου ο Δροσίνης γράφει:
« Ο καταρτισμός μικρών μουσείων ή συλλογών Φυσικής Ιστορίας είνε ασχολία όσον τερπνή, τόσον και ωφέλιμος. ούτε απαιτεί βαθείας επιστημονικάς μελέτας και ιδιατέραν σπουδήν, ώστε να είνε έργον μόνον των εξ’ επαγγέλματος φυσιοδιφών.
Αρκεί εις όσα εδιδάχθη κανείς εκ τη ζωολογίας, της φυτολογίας και της ορυκτολογίας, να προστεθή η ανάγνωσις ενός πρακτικού εγχειριδίου, δια να επιδοθή ο καθείς εις την συλλογήν φυτών, εντόμων, ξύλων, αυγών, κογχυλίων, ορυκτών, αναλόγως της προσωπικής του κλίσεως και της φύσεως του μέρους όπου διαμένει. Το κυριώτερον είνε ο ζήλος, η αγάπη, με την οποίαν θα επιδοθή εις το έργον. η πείρα αποκτάται βαθμηδόν και από την άσκησιν και από την μελέτην ειδικών συγγραμμάτων, εκ των οποίων πολλά και εξαίρετα υπάρχουν εις ξένας γλώσσας.
Εις άλλα έθνη όλοι οι μαθηταί των σχολείων είνε συλλέκται αντικειμένων της Φυσικής Ιστορίας. Οι Γερμανόπαιδες και οι Ελβετόπαιδες εις τους αγροτικούς περιπάτους και τα εκδρομάς των φέρουν αχώριστον σύντροφον την εκ λευκοσιδήρου βοτανοθήκην ανηρτημένην από του ώμου, και εκεί αποθηκεύουν ό,τι άξιον λόγου εύρουν καθ’ όδον, δια να προσθέσουν εις το μουσείον του σχολείου ή να πλουτίσουν την ιδικήν των συλλογή. Όχι δε σπανίως την βοτανοθήκην συνοδεύει και το δίκτυον, το προωρισμένον δια την σύλληψιν πτερωτών εντόμων.
Και κατόπιν, όταν οι μικροί παίδες του σχολείου ηλικιωθούν, η παλαιά συνήθεια μένει ριζωμένη και, οσάκις τύχη ευκαιρία, αρχίζουν πάλιν με τον αυτόν ζήλον να συλλέγουν τα πολυποίκιλα αντικείμενα της φύσεως και να στολίζουν τους τοίχους των εξοχικών κατοικιών των.»