Είστε εδώ

Εκπαιδευτικό Μουσείο 1903

Στις 25/2/1903 ο Γ. Δροσίνης πληροφόρησε το Δ.Σ. του Συλλόγου του Σ.Ω.Β., ότι κατόπιν εισηγήσεώς του, μια κυρία προσφέρει χίλια χρυσά φράγκα για την ίδρυση ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ. Το συμβούλιο εψήφισε το υποβληθέν σχέδιο και ως «εξαρτήματα» αυτού, αποφασίστηκε να ιδρυθούν (όπως κι’ έγινε) ΣΧΟΛΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ή ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ.
1) ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ και
2) ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΕΠΟΠΤΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ.
Το Εκπαιδευτικό Μουσείο λειτούργησε με μεγάλη επιτυχία μέχρι το 1915. Προμήθευε από τα τρία παραρτήματά του σχολεία εντός και εκτός της Ελλάδας με αντικείμενα, βιβλία και εποπτικά μέσα διδασκαλίας.
Με τον Ευρωπαϊκόν Πόλεμον, με την υπερτίμηση του χαρτιού και τις δυσχέρειες στην αποστολή, αναγκάστηκε ο Σύλλογος να αναστείλει τις εκδόσεις και το Εκπαιδευτικό Μουσείο έπαυσε πια να προμηθεύει τα σχολεία του Κράτους και περιορίστηκε σε λίγα εγχώριας κατασκευής αντικείμενα.
Από τα πρακτικά του Σ.Ω.Β.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΙ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ

1) ΣΧΟΛΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟΝ. 1903 – 1904

Ιδρύεται Παιδαγωγική Βιβλιοθήκη και Αναγνωστήριο με χορηγία της Ιφιγένειας Συγγρού. Λειτουργούσε καθημερινά από τις 4.30 εως 6.30 εκτός Σαββάτου και Κυριακής.
Υπήρχαν 35 παιδαγωγικά περιοδικά, ενώ τα πρώτα βιβλία που αποτέλεσαν την Βιβλιοθήκη, ήταν τα βιβλία, που υπέβαλαν οι εκδότες και οι συγγραφείς κατά την σύνταξη του καταλόγου των Σχολικών Βιβλιοθηκών. Πλουτίζονταν δε, με δωρεές και αγορές εγκρινόμενες από το Διοικητικό Συμβούλιο.
Το 1907 με την δωρεά από τον Βόλο του Αλέξη Αθανασάκη (1000 δρχ.) και με τις προσφορές δημοσιευμάτων ξένων Κυβερνήσεων, Γαλλίας, Ουγγαρίας, Δανίας, Ηνωμένων Πολιτειών και Ιαπωνίας πλουτίστηκε η Παιδαγωγική Βιβλιοθήκη με πολύτιμα κείμενα για καθοδήγηση και μόρφωση των Ελλήνων.

2) ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΕΠΟΠΤΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Αφού συγκεντρώθηκαν σχολικά όργανα εποπτικής διδασκαλίας και χειροτεχνίας με πίνακες γερμανικής, σουηδικής, γαλλικής προελεύσεως, ο Σ.Ω.Β. δεχόταν παραγγελίες και προμήθευε σχολεία εντός και εκτός της Ελλάδας.
Ο σκοπός του ήταν η παρέμβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία με την ανάληψη από αυτόν, του εξοπλισμού των σχολείων με τα κατάλληλα έπιπλα, όργανα, εποπτικά μέσα, όπως πίνακες στις αίθουσες των σχολικών κτιρίων με ελληνικές επιγραφές για τη διδασκαλία της Αστρονομίας, Φυσικής, Ζωολογίας, Ιστορίας, Θρησκευτικών κ.λ.π.
Το 1904 ο Υπουργός Παιδείας Σ. Στάης ζήτησε από τον Σύλλογο να προμηθεύσει τα Δημόσια Σχολεία του Κράτους με όργανα διδασκαλίας (Φυσικής, Ιστορίας, Πειραματικής Φυσικής, Αριθμητικής, Γεωμετρίας κ.λ.π.).
Το 1907 μεταξύ των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που προμηθεύτηκαν αντικείμενα από το ΜΟΥΣΕΙΟ ήταν και η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών.

3)ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1903

Το 1903, με μεγάλη επιτυχία, ο Σ.Ω.Β. οργανώνει την πρώτη «ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ». Ο Δροσίνης αλληλογραφώντας με άλλα κράτη παραγγέλλει για την ΕΚΘΕΣΗ πίνακες εποπτικών μέσων διδασκαλίας. Ως εκ τούτου πολλά σχολεία της Ελλάδας και άλλα ελληνόφωνα, εκτός του ελλαδικού χώρου, παράγγειλαν τον κατάλληλον αυτό εξοπλισμό.
Από τα «Χρονικά της τεσσαρακονταετίας του Σ.Ω.Β. 1899-1939» διαβάζουμε στη σελίδα 31:
Το 1905 «Εξ αφορμής της Σχολικής Εκθέσεως ο Σύλλογος συνέδεσε σχέσεις μετά πολλών προμηθευτών διδακτικών οργάνων, ιδίως της Γερμανίας και της Αυστρίας, και ήρχισε να διαβιβάζη παραγγελίας δι’ εκπαιδευτικά ιδρύματα όχι μόνον της Ελλάδος, αλλά και του έξω Ελληνισμού. Ούτω κατά παραγγελίαν της Ελληνικής Κοινότητος Καΐρου ανέλαβε την προμήθειαν σχολικών επίπλων και οργάνων διδασκαλίας δια τα σχολεία της.»

4) Ο ΔΡΟΣΙΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Το πρώτο Ελληνικό Εκπαιδευτικό Συνέδριο διεξάγεται στην Αθήνα μεταξύ 31 Μαρτίου και 4ης Απριλίου του 1904, στον «ΠΑΡΝΑΣΣΟ».
Ο Δροσίνης μετέχει στην διοργάνωση από την θέση του γραμματέα της οργανωτικής επιτροπής. Η συμβολή του όμως είναι βαθύτερη, είναι ο εμπνευστής και ουσιαστικά η ψυχή του συνεδρίου.
Συμμετείχαν φορείς δημόσιοι και ιδιωτικοί τόσο από την Ελλάδα όσο κι από τις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού και κυρίως του αλύτρωτου ελληνισμού.
Το 1904 πραγματοποιείται ένα έργο μεγάλης σημασίας ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ.
Ο Γ. Δροσίνης ήταν ο εμπνευστής και η ψυχή του συνεδρίου. Αποδεικνύεται δε τέλειος διοργανωτής. Με 979 συνέδρους έγιναν οι διεργασίες στον «Παρνασσό». Η επιτυχία ήταν μεγάλη και η ωφέλεια εξίσου! Από τα θέματα που συζητήθηκαν καταλαβαίνουμε την σημασία αυτής της προσπάθειας. Αναπτύχθηκαν μεταξύ των άλλων τα εξής θέματα:
1. Η ποιότητα της σχολής ζωής, κτίρια, αίθουσες, φωτισμός κ.α.
2. Η βελτίωση των διδακτικών βιβλίων.
3. Η παιδαγωγική μόρφωση των εκπαιδευτικών Μέσης Εκπαίδευσης.
4. Η Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων.
5. Η Αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού.
Και έγιναν αποδεκτές οι εξής προτάσεις:
α) Καταπολέμηση του αναλφαβητισμού.
β) Εξαετής υποχρεωτική φοίτηση.
γ) Γυναικεία εκπαίδευση και αγωγή.
δ) Τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση.
ε) Νυχτερινές Σχολές.
στ) Σχολεία για άτομα με ειδικές ανάγκες.

Σκέψεις για το ΣΥΝΕΔΡΙΟ:
« ... Οφείλομεν να ομολογήσωμεν ότι η διευθύνουσα Επιτροπή ... πρό πάντων ο ακάματος γραμματεύς κ. Δροσίνης έκαμαν παν ό,τι ήτο δυνατόν υπέρ της επιτυχίας τόσου δυσκόλου εγχειρήματος».

Ξενόπουλος Γρ.«Το Εκπαιδευτικόν Συνέδριον και η Σχολική Έκθεσι», περιοδικό Παναθήναια, τόμος Ζ΄ 31 Μαρτίου 1904, σ. σ. 376-379.

«Όσοι αρέσκονται εις την ανάλυσιν των ψυχικών φαινομένων ... ας φαντασθούν το Δροσίνην εκ της ορμεμφύτου αυτού προς ενέργειαν φοράς ... συλλαμβάνοντα ...την ιδέαν ελληνικού εκπαιδευτικού συνεδρίου, τον θρίαμβον της πειστικότητος του Δροσίνη».

Κουρτίδης Αρ. «Το Εκπαιδευτικόν Συνέδριον», περιοδικό Παναθήναια, τόμος Ζ΄ 15 Μαρτίου 1904, σ. σ. 65-69.

Α΄ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ.
Η ΔΑΦΝΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΝ.

Το Εκπαιδευτικόν Συνέδριον έληξε. Και γεύμα εγκάρδιον και ευθυμία αδελφών συμποσιαζόντων αγνή και αβίαστος εσημείωσε το τέρμα των συναντήσεων μιας μακράς σειράς αντιπροσώπων του Ελληνικού πνεύματος. Επεφυλάξαμεν, ως τελευταίαν του Συνεδρίου τούτου λέξιν, την εμφάνισιν ενώπιον του Πανελληνίου ενός Έλληνος πολίτου, ενός τρυφερού και αισθηματικωτάτου ποιητού, ενός λογογράφου, ούτινος η φράσις ρέει, ως διαυγές ύδωρ ρύακος, ούτινος τα νοήματα έχουσι κοινούς γεννήτορας του νουν και την καρδίαν, του οποίου το έργον υπήρξε πάντοτε αθόρυβον, όπως άνευ θορύβου και κόμπου εμφανίζονται το Κάλλος και η Αρετή. Δεν αρκούν περί αυτού όσα εγράφησαν και όσα ελέχθησαν. Σήμερον εξαίρεται εις τον πρώτον πολίτην Έλληνα. Εις τον δημιουργόν των μεγάλων εκείνων γεγονότων, άτινα σημειούσι σταθμόν νέας Εθνικής ζωής. Είναι ο ευνοούμενος της Ελληνικής ψυχής υιός, ο συλλαμβάνων τας αγαθάς ιδίας, ο διαπλάττων αυτάς, ο αφοσιούμενος εις την πραγμάτωσίν των και προσηλυτίζων εν εκδηλώσει φανατισμού, ως προσηλυτίζουσι τους περί αυτούς οι απόστολοι των μεγάλων Ιδεών. Αμάραντος η δάφνη ανήκει εις τον ηγήτορα του έργου, όστις με την μετριοφροσύνην του σεμνού λειτουργού μιας θρησκείας, ετέθη ουραγός της λατρείας του πνεύματος, τάξας άλλους πρώτους, αξίους όντως να ηγηθώσιν από κοινού έργου τοιαύτης επιβολής.
Ο ανήρ ούτος είνε ο κ. Γεώργιος Δροσίνης, ούτινος την χείρα σφίγγομεν μετά συγκινήσεως ειλικρινούς, τιμώντες τον υπέροχον συνάδελφον, τον εξαρθέντα εις μέγαν όντως πολίτην εν τω Βασιλείω τούτω των μεγάλων ανδρών και των μικρών έργων.