Είστε εδώ

Η ΛΟΥΛΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ ΓΡΑΦΕΙ

«Ο ΚΑΗΜΟΣ ΤΟΥ ΔΡΟΣΙΝΗ». (Δοκίμιο του Συλλόγου)

Στο πεζογραφικό έργο του Δροσίνη με τίτλο: «Ο ΜΠΑΡΜΠΑ ΔΗΜΟΣ» στην σελίδα 11, εκμυστηρεύεται τον κρυφό του πόθο, πόσο τον πλήγωνε και πόσο ένοχος αισθανόταν, που δεν μπορούσε να πηγαίνει συχνότερα στο Μεσολόγγι. Με τα λόγια του Μπάρμπα Δήμου διηγείται ότι, όταν γύριζε μέσα στην αγιασμένη αυτή πόλη και αντίκριζε παντού ανθρώπους, οι οποίοι είχαν υποφέρει μαρτύρια για τη δοξασμένη αυτή Πατρίδα: «εκοκκίνιζα από εντροπήν εγώ ο υγιής, ο δυνατός, που δεν είχα πάθει τίποτε. Μου εφαίνετο ωσάν ιεροσυλία, ότι ετολμούσα να πατώ χώμα που δεν το είχα βρέξει, όπως όλοι εκείνοι, με το αίμα μου και με τα δάκρυά μου».
Στη διαθήκη του ζητούσε από το Μουσείο Μπενάκη, στο οποίο είχε παραδώσει το ασημένιο γιαταγάνι, το ρολόϊ (που δούλευε στα χέρια του για χρόνια) και το δακτυλίδι του παππού του, να στολίσουν μία προθήκη στο Μουσείο του Μεσολογγίου, όποτε κι αν γινόταν.
Σήμερα η ψυχή του αγάλλεται, γιατί ο πόθος του εκπληρώθηκε.
Στη Γερμανία, όταν πήγε φοιτητής, δήλωσε καταγωγή Μεσολογγίτης.
Στο Μεσολόγγι αφιερώνει και το ποίημά του Η ΠΑΤΡΙΣ.

Στο Μουσείο Δροσίνη μπορεί να βρει κανείς 150 βιβλία που αναφέρονται στο Μεσολόγγι, το βιβλίο έκδοση του Σ.Ω.Β. επιμέλεια του Γ. Δροσίνη (κρατική παραγγελία) με τίτλο «Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ», που περιέχει το ημερολόγιο των τελευταίων ημερών και ιδιαίτερα των τελευταίων ωρών πριν την Έξοδο του Μεσολογγίου από τον Ιάκωβο Μάγερ, ακόμα το βιβλίο της Μαίρης Λιόλιου, αντιπροέδρου για χρόνια του Συλλόγου, με τίτλο ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΑΘΑΝΑΤΗ ΙΕΡΑ ΠΟΛΙΣ, επίσης δίπλα στο ομοίωμα του Δροσίνη υπάρχουν η φωτογραφία της Αναμνηστικής Στήλης (βρίσκεται στο ΚΗΠΟ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ στο Μεσολόγγι) με τα ονόματα των προγόνων του Δροσίνη σκοτώθηκαν κατά την ΕΞΟΔΟ και η φωτογραφία του τάφου του Δημητρίου Δροσίνη, του «φουστανελλά», όπως είναι γνωστός, στο κοιμητήρι του Μεσολογγίου «Άγιος Λάζαρος».