Είστε εδώ

Ο Παλιόπυργος από την Ποιητική Συλλογή ΘΑ ΒΡΑΔΙΑΖΗ 1922

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΓΟΥΒΩΝ στις Γούβες.

Στις Γούβες, στο Βόρειο μέρος της Εύβοιας, ο πατέρας του Δροσίνη είχε ένα μεγάλο τσιφλίκι, προίκα της γυναίκας του. Στα 17 του χρόνια, ο Γιώργος, τελειόφοιτος του Γυμνασίου, φεύγει με τον πατέρα του και πάει στις Γούβες να γνωρίσει τα κτήματά τους.
Εκεί μακρυά από την πόλη γνώρισε τη φύση, την πάντα αγέραστη, αγάπησε τα λουλούδια, παρακολούθησε τις μέλισσες, είδε το σιτάρι να μεστώνει, ανακάλυψε τα μυστικά της εξοχής, διάβασε το βιβλίο που έγραψε ο Θεός, που λέγεται φύση.
Ο Δροσίνης τα καλοκαίρια, που πέρασε κοντά στη φύση, τον μάγεψαν, τον ενέπνευσαν, τον σημάδεψαν για όλη του τη ζωή.
Από τις Γούβες εμπνεύστηκε και έγραψε τα έργα του, Αγροτικές Επιστολές, Αμαρυλλίς, Το βοτάνι της Αγάπης, Αι Μέλισσαι, Ο κυνηγός, Το Μοιρολόι της όμορφης ακόμα και την Έρση και άλλα.
Το σπίτι στις Γούβες, ο Πύργος του Δροσίνη ήταν σημείο αναφοράς. Έμαθε την ιστορία του, που άρχιζε πολλά χρόνια πριν, από ένα Τούρκο Μπέη. Έγραψε για τις Γούβες, για τον «Πύργο των Γουβών» πεζά και ποιήματα.

Ο Σύλλογος εξέδωσε ένα βιβλιαράκι με την διήγηση του Ποιητή με αριθμό έκδοσης 9 και τίτλο: «Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΓΟΥΒΩΝ».
Όταν πούλησαν τα κτήματα χάθηκε και ο Πύργος μαζί, τότε ο Δροσίνης έγραψε:

Ο Παλιόπυργος
Μη θαρρής: ο πύργος, ο παλιόπυργος,
Είναι κάποιο ολόμορφο παλάτι.
Της χαράς χιλιόχρωμο διαλάλημα,
Κ’ ευτυχίας υπόσχεση στο μάτι.

Κάτασπρος σε ψήλωμα ολοπράσινο,
Και βαρύς σαν κάστρο ή σα μετόχι,
Με δυό στρογγυλάδες ανεμόμυλου,
Με τα λίγα παραθύρια πώχει,

Άχαρος θα σου φανή ο παλιόπυργος. -
Μα κρατάει απόκρυφη τη χάρη:
Και το στρίδι τ’ είναι ένα ξερόλιθο.
Κι’ όμως μέσα κλει μαργαριτάρι.