Είστε εδώ

Παράσημα και Διακρίσεις

ΠΑΡΑΣΗΜΟ ΤΗΣ ΛΕΓΕΩΝΟΣ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ

27 Σεπτεμβρίου 1924
Athènes le 27 Septembre 1924.
Monsieur . Le Couvernement de la République n’ a pas tradition plus chère que le cuite des hautes valeurs intellectuelles qui rattachent à la pensèe Française la littérature europeénne. A ce titre vous étiez désigné par l’ admiration de l’ opinion hellénique pour recevoir le temoignage de notre estime et de notre sympathie, j’ ai l’ honneur de vous adresser ci-joint la décoration de la Légion d’ Honneur qui vous est attribuée par une récente decision de M. le Président de la République et qui est un hommage rendu à votre coeur, à votre personne et à vos sentiments pour notre pays. La Gréce moderne a trouvè en vous un interprète de son génie populaire le plus naïf comme de son art le plus délicat. Le goût français y trouve aussi les inspirations qui rèpondent à ses meilleures préférences. Je saisis cette occasion de vous renouveler Monsieur, l’ assurance de ma haute considération.
Marcilly

Εν Αθήναις τη 27η Σεπτεμβρίου 1924.
Κύριε. Η Κυβέρνησις της Δημοκρατίας δεν έχει παραδόσιν προσφιλεστέραν από την επιβράβευσιν υψηλών πνευματικών αξιών, αι οποίαι συνδέουν την ευρωπαϊκήν λογοτεχνίαν με την Γαλλικήν Διανόησιν. Εις το πλαίσιον αυτό εχαρακτηρίσθητε άξιος από τον θαυμασμόν της ελληνικής γνώμης, δια να λάβετε την μαρτυρίαν της εκτιμήσεως και της συμπαθείας μας, έχω την τιμή να σας απευθύνω συνημμένον, το παράσημον της Λεγεώνος της Τιμής το οποίο σας απονέμεται βάσει προσφάτου αποφάσεως του Κυρίου Προέδρου της Δημοκρατίας και το οποίο είναι ένδειξις σεβασμού προς το πνεύμα σας, το πρόσωπό σας και τα αισθήματά σας δια την χώρα μας. Η νεοτέρα Ελλάς εύρε εις εσάς έναν εκφραστήν του λαϊκού της πνεύματος, τον πλέον φυσικόν, όπως και δια την τέχνην της, τον πλέον ευαίσθητον.
Η γαλλική φιλοκαλία ευρίσκει επίσης τας εμπνεύσεις αι οποίαι ανταποκρίνονται εις τας καλλιτέρας προτιμήσεις της.
Δράττομαι της ευκαιρίας δια να σας επαναλάβω, Κύριε, την διαβεβαίωσιν της μεγάλης μου εκτιμήσεως.

 Mαρσιγή»

Για τα συναισθήματά του μετά απ’ αυτή την τιμή που του έγινε, ο Δροσίνης γράφει:
«Μία από τις ωραιότερες συγκινήσεις στη ζωή μου δοκίμασα το φθινοπωρινό εκείνο βράδυ του 1924, που μου έφεραν από τη Γαλλική Πρεσβεία το Παράσημο της Λεγεώνος της Τιμής, όχι μόνο με το τυπικό δίπλωμά μου, αλλά με προσωπικό έγγραφο του Πρεσβευτού της Γαλλίας, που αιτιολογεί την απονομή».
Σκόρπια Φύλλα της Ζωής μου τόμος Δ
σ. σ. 303- 304.

Ο Γ. ΔΡΟΣΙΝΗΣ ΠΡΟΤΑΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ NOBEL

Το 1947 ως αναγνώριση της αξίας του έργου του Γ. Δροσίνη, το Ελληνικό Κράτος και τα Ανώτατα Πνευματικά Ιδρύματα τον πρότειναν για το βραβείο Nobel, το οποίο τελικά επιδόθηκε στο Γάλλο λογοτέχνη André Gide.
Κάθε βραβευμένος Νομπελίστας δέχεται ένα δίπλωμα στο όνομά του.
Το βραβείο της χημείας απονέμεται από τη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία των Επιστημών, της Ιατρικής από το Καρολινικό Ινστιτούτο της Στοκχόλμης, της Λοχοτεχνίας από τη Σουηδική Ακαδημία και της Ειρήνης, από πενταμελή επιτροπή ορισμένη από το Νορβηγικό Κοινοβούλιο.
Τα βραβεία Νόμπελ απονέμονται σε ιδιώτες, εκτός απ’ αυτό της Ειρήνης, που μπορεί να δοθεί σε οργανώσεις και ιδρύματα.
Ο André Gide είχε αναγνωριστεί ως συγγραφέας. Δεν είχε όμως την κοινωνική προσφορά του Δροσίνη στο κράτος του.