Είστε εδώ

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΤΖΑΜΙ ΤΖΙΣΤΑΡΑΚΗ

ΕΘΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΩΝ ΚΟΣΜΗΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Με την πολιτειακή μεταβολή της 11ης Σεπτεμβρίου 1922, ο Γ. Δροσίνης ανέλαβε τη διεύθυνση του Μουσείου «Ελληνικών Χειροτεχνημάτων», το οποίο οργάνωσε στο Τζαμί που βρίσκεται στη Πλατεία Μοναστηρακίου.
Το τζαμί κτίστηκε το 1759 από τον Τούρκο Βοεβόδα Τζισταράκη. Κατασκευάστηκε με υλικό παρμένο από παλιά κτίρια. Για το μαρμαροκονίασμα των τοίχων, ανατινάχτηκε η 17η κολώνα του Ναού του Ολυμπίου Διός! Το γεγονός αυτό σημάδεψε τη ζωή των Ελλήνων σε σημείο που να χρησιμοποιείται ως χρονική αφετηρία, ενώ παράλληλα θεωρήθηκε κακός οιωνός για τον Τζισταράκη, γεγονός το οποίο εκμεταλλεύτηκε ένας Τούρκος ανταγωνιστής του και τον δολοφόνησε. Το απέδωσε δε στις προκαταλήψεις των Ελλήνων.
Μετά την επανάσταση, χρησιμοποιήθηκε για συνελεύσεις και αργότερα, μετά από πιέσεις του Γ. Δροσίνη μετατράπηκε σε Μουσείο «Ελληνικών Χειροτεχνημάτων». Το αρχαιολογικό τμήμα διόρθωσε το τζαμί και διασκεύασε το εσωτερικό του σύμφωνα με σχέδιο του καθηγητή Ορλάνδου, για να περισυλλέξει σ’ αυτό χειροτεχνήματα που φυτοζωούσαν σε μία αίθουσα ενός Υπουργείου.
Ο Δροσίνης το μετονόμασε σε "Εθνικό Μουσείο Κοσμητικών Τεχνών". Ο ίδιος γράφει στα «Σκόρπια Φύλλα της Ζωής μου» στο Ημερολόγιο του:
«Με την πολιτειακήν μεταβολή, που μ’ επανέφερε στο Υπουργείον, ανέλαβα την διεύθυνση του Μουσείου, εγώ ο ίδιος, για να το νεκραναστήσω. Από το Τμήμα Γραμμάτων και Καλών Τεχνών, ελοξοδρόμησα στο - Εθνικόν Μουσείον των Κοσμητικών Τεχνών - δηλαδή από το Γραφείον του Υπουργείου, πήγα στο Τζαμί και από Τμηματάρχης έγινα ..... Χότζας..........»
Ο Δροσίνης συνεχίζει: «Τα 3 χρόνια, που το διεύθυνα, έζησα κάτω από τον πανύψηλον θόλον του, ώρες και μέρες συνάζοντας και ταξινομώντας πολύτιμα αποκτήματα τα περισσότερα από δωρεά ..... ……
Ο αρχαιολόγος Κουρουνιώτης με εβοήθησε για τον πλουτισμόν του Μουσείου του Τζαμιού με τις συλλογές του Μουσείου της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας που είχαν καταρτισθή από τον ακούραστο ζήλο του Λαμπράκη, που εγύριζε στα μοναστήρια και στις εκκλησίες των επαρχιών και έσωζεν από την καταστροφήν και την αρπαγήν βαρύτιμα Ευαγγέλια, πλουσιώτατα άμφια, χρυσοκέντητους επιταφίους, αργυρόχρυσα δισκοπότηρα και πάσης φύσεως μετάλλινα και ξύλινα σκεύη λαϊκής τέχνης.
Μία δωρεά ροδιακών πιάτων του Τραπάτζαλη, εστόλισε τους απάνω τοίχους της γαλαρίας. Σε δύο μεγάλες περιστρεφόμενες βιτρίνες εκρεμάσθησαν μεγαλύτερα χειροτεχνήματα. Τα μικρότερα σε γυαλοσκέπαστα ερμάρια ολόγυρα στην γαλαρία. Στους τοίχους εκρεμάσθησαν εικόνες και κάτω από την γαλαρία πολυέλεοι εκκλησιών ... ... .....
Μαζί μ’ αυτά και πολλά λαϊκά στολίδια γυναικών, γιουρντάνια, βραχιόλια, σκουλαρίκια κλπ. ... ... ...
Το απέραντο κενόν με τον πανύψηλον θόλον του εγέμισε και η θέα
σ’ εκείνον που επρωτόμπαινε από την μεγάλην εξώπορτά του, παρουσιάζουνταν επιβλητική, μεγαλόπρεπη, πολύχρυση, αστραφτερή, φωτολουσμένη από τα περίγυρα παράθυρα. Ώρες και ώρες έζησα εκεί κατάμονος με κλειδωμένη την πόρτα. Μόλις επερνούσα το κατώφλι του, άφηνα πίσω τη σύγχρονη ζωή και εγύριζα, σαν οδοιπόρος του χρόνου, αιώνες πίσω και σαν ταξιδιώτης των τόπων από παλάτια σε καλύβια και από μοναστήρια σε κλέφτικα λημέρια. Και πόσες χρονιάρες μέρες, Χρισούγεννα και Λαμπρή, ενώ οι άλλοι χριστιανοί εμαζεύονταν στις εκκλησίες καλεσμένοι από τις βροντερές καμπάνες, ελειτουργήθηκα άφωνα εκεί, διαβάζοντας το Ευαγγέλιον και τους ψαλμούς, από παλιά βαρύτιμα κείμενα Μοναστηριών, μπροστά σε Εσταυρωμένους και Επιταφίους, που επροσκυνήθηκαν από γενεές γενεών».

Σκόρπια Φύλλα της Ζωή μου Τόμος Β΄ σ.σ. 239 -340

Ο Γ. Δροσίνης διεύθυνε το «Τζαμί» από το 1923 μέχρι το 1926.
Το παρέδωσε με δύο πολύτιμες συλλογές:
* τη συλλογή επίπλων, σκευών από το Δανό K. PELF και
* τη συλλογή ιαπωνικών αγγείων του Σίνου.
Το 2014 στο τζαμί στεγάζεται η Συλλογή Κεραμεικών.